Review: Gold (White Goblin Games)

Heeft Reiner Knizia, de wiskundige unc en game design-veteraan, goud in handen met deze nieuwe variant op het klassieke memoryspel of belooft het vooral gouden bergen?

Gold is een variant op memory. Iedere speler krijgt een kleur en een bijbehorende mijn. Alle kaarten worden geschud en met de achterkant naar boven op tafel geplaatst. Als je wilt, kun je de kaarten in een grid plaatsen, maar belangrijk is dat elke kaart zichtbaar is.

Om de beurt mogen spelers twee kaarten opendraaien. Er zijn mijnwerkers, goudbrokken en dynamiet te vinden in deze mijnen. Als je twee goudbrokken opendraait, gebeurt er niet zoveel. Als je goud en een mijnwerker opendraait en de mijnwerker heeft een gelijke of hogere waarde dan het goud, dan mag de speler met dezelfde kleur het goud bewaren. De mijnwerker is klaar met werken en die kaart wordt afgelegd. Is de mijnwerker niet sterk genoeg? Dan worden beide kaarten weer omgedraaid. Worden twee mijnwerkers omgedraaid? De sterkste mijnwerker blijft liggen en de andere gaat verslagen huiswaarts. Dynamiet? Beide opengedraaide kaarten worden afgelegd.

Als er nog maar een bepaalde hoeveelheid kaarten in de mijnen aanwezig is, dan trekken spelers nog één enkele kaart om en mogen ze goud bewaren.

Gold is een grappige, unieke variant op memory en hierdoor een zeer geschikt familiespel. Door de kleine verpakking en de stevige doos ook geschikt voor op reis met de kiddo’s (vanaf 6 jaar tenminste). In 15 minuutjes kunnen jullie samen met de kinderen lekker zoeken naar de juiste kaarten. De ronde kaarten maken het op sommige ondergronden wat lastiger om de kaarten op te rapen, dus vermijdt nagelbijten.