Hey, cousin! Wist je dat afgelopen week de oorkondes van de Michelin Gids zijn uitgereikt? De felbegeerde sterren zijn de Oscars onder de haute cuisine en die ster wil je maar al te graag bemachtigen. Je vraagt je natuurlijk af: wat heeft het bandenmerk Michelin nu te maken met goed proeven? Chef, het antwoord op deze proefwerkvraag komt later. In het spel Critter Kitchen zijn spelers uitbaters van een luxe restaurant en proberen zij ook zoveel mogelijk felbegeerde sterren te behalen door de beste gerechten te serveren.
Achtergrond en thema
Afgelopen week zijn er in Nederland zeven nieuwe Michelin-sterren uitgedeeld. Twee restaurants hebben een extra ster ontvangen, maar er zijn vijf nieuwe restaurants in de befaamde gids opgenomen met een sterrenoorkonde. Overigens is het maximum aantal sterren dat een restaurant kan behalen drie en in tegenstelling tot hotels betekent het daadwerkelijk iets om als restaurant die felbegeerde ster (of twee of drie) te behalen.
De Michelin Gids hanteert vijf criteria bij het toekennen van sterren. Zo wordt er gekeken naar: 1. de kwaliteit van de gebruikte producten/ingrediënten, 2. de beheersing van smaak- en kooktechnieken, 3. de eigen persoonlijkheid/signatuur die de chef aan de gerechten meegeeft, 4. de balans van het gerecht en de smaken, en 5. de consistentie van het culinaire niveau, zowel over verschillende bezoeken als binnen het menu. De sfeer van het restaurant, de vriendelijkheid van het personeel of het serviceniveau spelen geen rol, want anders zou geen enkel Frans restaurant een ster kunnen krijgen (ahum).
In Nederland is er tegenwoordig nog maar één restaurant met drie sterren: De Librije. Er zijn ook andere onderscheidingen, zoals de groene ster voor duurzame restaurants en de Bib Gourmand voor restaurants met uitstekend voedsel voor een schappelijke prijs. Over de schappelijkheid van de prijs kun je nog twisten, maar vergeleken met sterrenrestaurants zijn andere restaurants al snel “betaalbaar”.
Waarom bracht een bandenmerk eigenlijk deze gids uit? Aan het begin van de vorige eeuw reden er volgens Michelin nog maar weinig auto’s rond in Frankrijk. Daarnaast was het beter voor Michelin als autobezitters zoveel mogelijk kilometers maakten vanwege de slijtage aan de banden. Fransen houden van goed eten en dus moest deze gids de weg wijzen naar de beste restaurants. Oftewel: “restaurants die een omweg waard zijn”.
Terug naar het hoofdgerecht: in het spel Critter Kitchen proberen spelers ook sterren te behalen voor hun restaurant, want sterren zijn overwinningspunten en, zoals de naam suggereert, heb je deze nodig voor de overwinning. Net als bij de Michelin Gids speelt sfeer geen enkele rol. Dat scheelt, want deze restaurants (en hun onderlinge strijd) zijn echt een beestenboel. Wat wel belangrijk is, zijn de kwaliteit van de ingrediënten die je in je gerechten gebruikt, de smaakbalans van de zeven gangen in de laatste ronde en het pleasen van de recensent.
Doel en spelverloop
In Critter Kitchen is iedere speler de chef-kok van een restaurant. Iedere ronde stuurt de speler zijn of haar critters op pad om de beste ingrediënten te verzamelen op de verschillende markten. Met die ingrediënten maken de spelers in ronde 3 en 6 gerechten om uit te serveren. De kwaliteit van de ingrediënten bepaalt de kwaliteit van het gerecht. In ronde 7 komt de recensent langs en proberen spelers zeven gangen te serveren, maar iedere recensent heeft speciale eisen en spelers kunnen sommige van deze eisen enkel achterhalen als ze geruchten opvangen. De speler met de meeste sterren wint.
Opzet
Iedere speler heeft ten minste drie critters tot zijn of haar beschikking: klein, middelgroot en groot. Iedere ronde worden er op de markten ingrediënten, kruiden en/of geruchten geplaatst. Deze tegels worden willekeurig uit een zak getrokken. Spelers kiezen in het geheim de locaties uit per critter en onthullen deze tegelijkertijd om vervolgens de bijbehorende pionnen naar deze locaties te bewegen.
De locaties worden in volgorde afgehandeld. De verschillende critters hebben verschillende snelheden; zo is een muis een stuk sneller dan een everzwijn (in dit spel). De tragere beesten zijn wellicht later aan de beurt, maar kunnen wel meer ingrediënten dragen. Als meerdere spelers dezelfde locatie kiezen, kan het zijn dat een beest geen tegels meer kan of wil pakken. Gelukkig mag deze speler als troost soep meenemen. Soep kun je overigens ook krijgen bij de soeptruck en soep kun je als joker gebruiken in plaats van een ingrediënt. Vraag me niet hoe dat werkt. Ik denk overigens dat de Michelin Gids het een gewaagde culinaire keuze zou vinden als je een tosti serveert die voor 95% uit soep bestaat en voor 5% uit kaas en 0% uit brood…
De laatste locatie is de koksopleiding. Je restaurant heeft altijd goedkope handjes nodig en je kunt een zoo-chef (haha) als stagiair krijgen, die eenmalig de volgende ronde als critter kan worden ingezet met bijbehorende bijzondere eigenschappen. Deze stagiaires zijn wel schaars, dus wees er vooral snel bij. Overigens eindigen alle ongekozen ingrediënten tijdens een ronde bij de opleiding. Worden ze ook daar niet gekozen, dan eindigen ze bij de soeptruck voor de volgende rondes.
Spelers verzamelen dus ingrediënten, kruiden en geruchten. Kruiden kunnen spelers gebruiken om de kwaliteit van specifieke ingrediënten te verhogen. Met geruchten krijgen spelers informatie over de eindtelling van de laatste ronde.
Conclusie
Critter Kitchen bevat de juiste mix van bluf, tactisch plannen, geluk en dynamiek. Het mechanisme waarbij spelers gelijktijdig locaties selecteren en de volgorde van hun beurten plannen om de juiste ingrediënten te verzamelen, zorgt voor interessante en vermakelijke dilemma’s met veel interactie tussen spelers en weinig downtime, omdat spelers alles tegelijkertijd afhandelen. Ook de manier van scoren van gerechten en de laatste ronde zorgt voor voldoende variatie.
Bovendien is het spel fantastisch vormgegeven, waardoor, samen met de geweldige gameplay, het spel een hoop karakter uitstraalt. Over karakters gesproken: spelers kunnen kiezen om met unieke chefs te spelen, geïnspireerd op echte chefs, met fantastische woordgrappen.
