Review: Toys (White Goblin Games)

Ik ben een kind van de jaren ‘90. Ik heb daardoor in de jaren ‘90 en het begin van het nieuwe millennium een hoop speelgoed, maar ook speelgoedrages mee mogen maken. Nieuwe spelcomputers, Furby’s, Action Man, Beyblade, trading cards, noem maar op. In de jaren ‘90 waren er gek genoeg ook een aantal familiefilms die er met name om draaiden dat speelgoed tot leven kwam. Denk aan Toy Story en Small Soldiers. Wat als nieuw en oud speelgoed tot leven komt en elkaar niet kan luchten? Ik zou mediation aanraden en met elkaar om tafel gaan zitten om verschillen en conflicten te bespreken, maar het speelgoed in Toys denkt daar anders over.

Ik voel me als millennial en duidelijke dertiger tegenwoordig best oud en outdated. Maar dit spel laat me weer jong voelen. In dit spel nemen oud en nieuw speelgoed het namelijk tegen elkaar op, maar gek genoeg zijn de legally distinct Furby en de eenhoorn die misschien wat minder magisch is, onderdeel van het nieuwe speelgoed. Furby dateert van 1998 en My Little Pony uit 1981. Niks nieuws meer aan! We kunnen ervan uitgaan dat het spel zich ook in de jaren ’90 afspeelt… Gelukkig hoeven we daardoor niet te vechten met Labubu-poppen of andere moderne rages en hypes en is de setting van Toys wat tijdlozer.

Toys is een spel voor twee spelers vanaf ongeveer een jaar of 8. Eén speler neemt de rol aan van het oude speelgoed (teddyberen, speelgoedtelefoons en vergrijsde handheld-spelcomputers), terwijl de andere speler het nieuwe speelgoed onder zich heeft (Furby, eenhoorns en gek genoeg een smartphone voor de nodige brainrot).

Toys is een redelijk simpel uit te leggen en te spelen spel. Het heeft wat weg van abstracte strategiespellen zoals dammen en schaken. Spelers hebben verschillende spelfiguren met een waarde van 1 tot en met 3. De spelfiguren met waarde 1 zijn trager, aangezien ze maar een enkel stapje mogen verplaatsen, maar wel sterker doordat ze met meer dobbelstenen mogen werpen. Een figuur met een waarde van 2 mag daarentegen twee stappen verplaatsen en met twee dobbelstenen werpen. Het figuur met waarde 3 mag drie stappen zetten en met een enkele dobbelsteen werpen tijdens een gevecht.

Tijdens een beurt kiest de speler een figuur en mag hij verplaatsen, vechten en/of een kaart spelen. Deze drie acties mag je elk één keer uitvoeren, in een volgorde naar keuze. Het doel is om de tegenstander volledig te blokkeren of om je figuur op het overwinningsveld te krijgen aan de andere kant van het speelbord.

De kaarten maken het spel wat dynamischer en zorgen ervoor dat het spel niet enkel een abstract strategiespel blijft. Spelers hebben maar een beperkte stapel kaarten, maar kunnen hierdoor wel hun spelstukken op interessantere manieren gebruiken.

Aangrenzende speelstukken kunnen vechten. Het hoogste resultaat van een enkele ingezette dobbelsteen wint het gevecht en het andere speelstuk belandt in de vuilnisbak (tot het gerepareerd wordt). Vergeet niet dat stukken met een lagere waarde meer dobbelstenen mogen werpen en dus een hogere kans hebben dat een van hun dobbelstenen een hoge waarde heeft.

Toys is een simpel, dynamisch gevecht tussen twee spelers dat je makkelijk uitlegt en opzet. Het is een vlot spel, want een potje duurt ongeveer 15 minuten. Hierdoor speel je makkelijk meerdere potjes. Revanche? De kaarten zorgen voor interessante wendingen. Het verplaatsen en vechten met stukken op een spelbord is wellicht bekend, maar het leuke thema en de snelle en eenvoudige gameplay maken het ook een mooie manier om vergelijkbare spellen zoals Unmatched (ook van White Goblin Games) te introduceren.