Review: The Sims Bordspel (Goliath Games)

“Sul! Sul!” Nee, daarmee bedoel ik niet de Nederlandse belediging, maar hallo in het Simlish. Simlish is de taal die wordt gesproken in het populaire computerspel The Sims: het virtuele poppenhuis bedacht door Will Wright. Dit populaire spel is nu ook beschikbaar in bordspelvorm, en op de cheatcodes zoals Motherlode en Rosebud na komen de meeste iconische aspecten van The Sims wel terug. Wordt jouw Sim succesvol of eindigt die in een zwembad zonder trappetje?

Thema

Het computerspel The Sims werd in de jaren negentig bedacht door Will Wright en ontwikkeld door het softwarebedrijf Maxis, dat eerder ook SimCity ontwikkelde. Wright baseerde The Sims op zijn eigen ervaringen toen zijn familie door een brand moest verhuizen en opnieuw moest beginnen met het opbouwen van een thuis. Wright bedacht een virtuele poppenkast waarbij spelers een gezin creëren dat zij door het leven moeten sturen. Daarnaast was The Sims ook een satirische aanklacht tegen de Amerikaanse consumptiedrang. Enigszins ironisch als je bedenkt dat The Sims zelf een miljoenenbusiness zou worden met tientallen spellen, uitbreidingen, DLC (downloadable content), merchandise en spin-offs. Zo ook het bordspel dat nu voor ons ligt. Grappig detail: als spelers The Sims 4 en alle DLC willen hebben (dus toegang willen hebben tot alle content), waren ze een halfjaar geleden tussen de 1000 en 1500 euro kwijt. Dat is een flinke uitgave voor een inmiddels bijna tien jaar oud spel.

In het bordspel hebben spelers toegang tot iconische Sims-content zonder een fortuin kwijt te zijn. Het bordspel is gelukkig vrij behapbaar, maar biedt wel de typische Sims-ervaring. Naast de eerder genoemde cheatcodes zitten er veel verwijzingen naar iconische Sims-momenten, zoals typische huizen, personages, meubels en locaties. Wat misschien (terecht) ontbreekt, zijn de verschrikkelijke dingen die spelers uithalen in het spel. Denk aan het verwijderen van alle toiletten of het trappetje in het zwembad zodat je Sim niet meer kan ontsnappen… Kennen jullie overigens de internetlegende over de Painting Goblin?

Op een niet nader te noemen forum nemen gamers plaats op de digitale biechtstoel om te bekennen welke kwaadaardigheden zij in spellen uithaalden. Iemand vertelde over de Painting Goblin in The Sims. Elke keer als deze speler The Sims speelde, begon die diens gezin met een schilderende kobold. De speler maakte hem/haar morbide zwaarlijvig met een groene huid en gaf de kobold de volgende eigenschappen: houdt ervan om alleen te zijn, houdt van kunst, haat het buitenleven.

De speler bouwde vervolgens een kleine kamer in de kelder voor de kobold om daar in gevangenschap te leven door de trap te verwijderen. De kobold zat vervolgens alleen in een piepklein hokje met alleen een schildersezel, een toilet, een koelkast, een bed, een douche en een vuilnisbak. Oh ja, en een passie voor kunst en schilderen. Het enige wat de kobold de hele dag kon doen om zichzelf van de waanzin te beschermen was schilderen. De opgesloten kobold schildert en schildert en schildert en schildert.

Uiteindelijk worden zijn schilderijen heel goed en veel geld waard. Om de paar minuten verkoopt de speler de schilderijen. De Sims-familie die boven de kobold woonde voelde zich altijd gezegend vanwege hun fortuin en ze kwamen nooit achter het vreselijke geheim dat onder hun huis schuilging.

Deze virtuele gruweldaden tonen niet alleen de duistere veelzijdigheid van het menselijke brein aan, maar ook de veelzijdigheid van het spel The Sims. Met recht populair, maar hoe zit het dan met het bordspel?

Spelopzet

Aan het begin van het spel worden de drie borden opengeklapt en aan elkaar gelegd om het speelbord te vormen. Saillant detail: de achterkant van deze borden is een plumbob (dat ding dat boven Sims hangt), zodat je tijdens de spelopzet ook even een snelle cosplay kan doen.

Op het bord plaatsen spelers locaties en naast het bord komen zes actiekaarten en een stapel actiekaarten, een stapel met aspiraties en een tweetal iconische Sims en twee stapels kaarten.

Iedere speler ontvangt een bordje om de behoefte van diens Sims bij te houden (dit is eigenlijk de betaalmethode van het spel), een overzichtskaartje en een plumbob in diens gekozen kleur. Spelers ontvangen ook een huis en een aspiratie.

Spelverloop

Het doel van het spel is om voldoende punten te behalen (8 voor een kort spel en 10 voor een langer spel, maar spelers kunnen ook vooraf een andere waarde bepalen). Dit doen zij door aspiraties te verwezenlijken, voldoende SIMbolen te verzamelen (de symbolen op actiekaarten die ze voor zich leggen) en door iconische Sims thuis uit te nodigen.

Tijdens het spel kunnen spelers naar huis gaan om twee behoeftes aan te vullen zodat ze daarna weer vol energie op pad kunnen. Als spelers op pad gaan kiezen ze een locatie (indien mogelijk), verlagen ze de aangegeven behoefte en kiezen ze uit de markt een actiekaart die ten minste een overeenkomstig SIMbool heeft dat gelijk is aan de locatie.

Spelers spelen de actiekaart en voegen deze toe aan hun verzameling met SIMbolen. Als er een andere speler op dezelfde locatie is, moeten spelers dobbelen en verliezen ze mogelijk behoeftes of moeten ze kaarten uitwisselen. Als spelers SIMbolen pakken die overeenkomen met iconische Sims die op dat moment beschikbaar zijn, mogen zij deze thuis uitnodigen, maar het kan gebeuren dat deze Sims tijdens het spel andere spelers gaan opzoeken.

Op de kaarten staan allemaal leuke omschrijvingen die het gevoel van het computerspel goed terug laten komen in het bordspel.

Conclusie

Voor fans van The Sims zit er voldoende in dit bordspel. Hun favoriete Sims, locaties, voorwerpen en andere elementen van het computerspel komen terug. Het spelverloop is duidelijk geïnspireerd op het spel, en dat is goed merkbaar, maar verwacht vooral een korte, karakteristieke vertaling van de sfeer van het computerspel en niet de diepgang van de sandbox die het computerspel aan zijn trouwste spelers biedt. Wat voor ons ligt is een bordspel met een eenvoudig spelverloop dat door het thema vermakelijk is voor fans van The Sims en niet al te intimiderend is voor bordspelnieuwkomers.