Weet je wat het is, mijn vriend… In deze wereld tref je eigenlijk maar twee typen mensen. Mensen met een geladen revolver en mensen die graven. Hopelijk ben jij degene met de geladen revolver en zorg je er door op de juiste wijze te bluffen voor dat je jouw tegenstanders kunt begraven.
The Good, the Bad and the Ugly is een van mijn favoriete films. De lelijkste kaart in dit spel is de geit, niks the greatest of all time. De geit kan er letterlijk in stikken wat mij betreft. “Waarom dan?” vraag je wellicht af. Nou, de geit verpest alles, de geit kan letterlijk niks. Je probeert in The Good, The Bad and the Goat namelijk elke ronde twee goede kaarten te krijgen om buit te winnen, maar andere spelers proberen je er constant bij te naaien. Blufje hier, leugen daar, dubbele bluf… En dan trap je er toch weer in en pak je de geit…
Oké, rant over. Je hebt natuurlijk geen enkel benul waar ik hierboven over aan het zwetsen ben. Context, Daniel. Context… The Good, the Bad and the Goat is een blufspelletje. Iedere ronde (ver)delen spelers onderling kaarten. De actieve deler heeft vier kaarten op hand en probeert (à la Kakkerlakkenpoker) een van deze vier kaarten aan een andere speler te slijten (of aan zichzelf). Ze schuiven een kaart naar een andere speler en vertellen wat dit is, maar ze mogen liegen door een van de andere kaarten op hand te noemen. De gekozen speler mag de kaart houden en omdraaien of deze weigeren, waardoor de deler de kaart ontvangt. Dit gaat door tot alle spelers twee kaarten hebben.
Sommige kaarten hebben directe effecten waardoor je buit of goud van een van de locaties mag toe-eigenen. Sommige kaarten worden pas aan het einde van de ronde afgewikkeld als we naar de saloon gaan en in die saloon wordt het dynamisch, want daar verzamelt zich gespuis (en de sheriff). Afhankelijk van de aanwezige personages worden er een aantal acties afgewikkeld, waardoor spelers mogelijk ook van elkaar stelen. Na drie rondes wint de speler met de meeste buit en goud.
The Good, the Bad en the Goat heeft mij heel erg verrast. Ik hou van blufspelletjes, maar kon me bij het lezen van de regels nog niet helemaal vastbijten in hoe het spelverloop zou voltrekken. Eenmaal na de eerste ronde van het eerste spelletje had dit spel mij helemaal in zijn greep. Het is een dynamisch en slim blufspelletje met meerdere lagen, waarbij spelers niet enkel moeten bluffen, maar ook moeten plannen. Spelers moeten goed onthouden welke kaarten ze op hand hebben gezien en wat spelers al hebben gezegd om zo te voorkomen dat ze genaaid worden en hun eigen graf moeten graven.
