Review: Propolis (White Goblin Games)

Hallo daar, hardwerkende bezige bijtjes! Gelukkig zijn jullie er weer bij om een spelletje te spelen. In Propolis gaan de spelers als heuse Queen Bees hun kolonies opbouwen door hun harde werkbijen op pad te sturen. Smaakt de overwinning zoet als honing of lukt het je toch niet de angel van je tegenstanders eruit te halen?

Mag ik beginnen door de titel van dit spel een compliment te geven? In Propolis bouwen spelers aan hun BIJeenkomst door gebouwkaarten te kopen en te spelen. Polis is Grieks voor stad. Propolis is tevens de naam van een lijmachtige substantie die bijen maken door hun speeksel te mengen met bijenwas. Propolis wordt ook wel bijenlijm genoemd. Waar kun je perfect een stad mee bouwen? Met eh… lijm? Maar goed, in Propolis gaan spelers dus bouwen aan hun bijenstad en de speler met de meeste punten wint.

Iedere speler ontvangt een set met bijen en een startgebouw. Op tafel worden actiekaarten en gebouwkaarten geplaatst. Propolis is van de makers van de Point Salad-reeks en dat merk je snel door de vormgeving, maar ook door het bijenfeitje dat de kaarten dubbelzijdig zijn. Aan de ene kant staat een veld met acties en de andere zijde bevat een gebouw. Ieder potje Propolis bevat dus een unieke combinatie van gebruikte kaarten.

Iedere beurt mag een speler een van de verschillende acties uitvoeren. Spelers kunnen zoveel bijen als ze willen naar een lege actiekaart sturen (een bij voor elk veld indien spelers dat wensen). Hiervoor ontvangt de speler vervolgens de aangegeven grondstoffen, bijen of ruilacties. Spelers moeten bijen rechtop plaatsen. Je mag geen bijen plaatsen op kaarten waar al bijen aanwezig zijn, ook al zijn er nog velden beschikbaar.

Spelers kunnen ook twee eerder geplaatste bijen op hun zij plaatsen. Dit versterkt de bijen (hierover later meer) en ze ontvangen wederom de bonussen van de velden.

Spelers kunnen verzamelde grondstoffen (van hun gebouwen of verzameld via hun bijen) inzetten om gebouwen te kopen. Gebouwen leveren punten op voor combinaties van gebouwen en/of grondstoffen aan het einde van het spel en mogelijk ook permanente grondstoffen tijdens het spel.

Spelers kunnen ook een paleis kopen (enkel met permanente grondstoffen) en hun bijen terughalen. Bijen kunnen ook op een andere manier terugvliegen naar de kolonie. Elke keer dat er een rij is zonder lege kaarten, wordt gekeken of een speler een meerderheid aan bijen heeft. Normale bijen tellen voor één en versterkte bijen voor twee. De speler met de meerderheid haalt diens bijen terug. Overigens kan het voorkomen dat je bijen terug moet leggen in de voorraad om een gebouw of paleis te betalen, dus je kan verlegen zitten om bijen, dus het terug kunnen halen van bijen om weer nieuwe acties te verrichten is daarom ook essentieel.

Als een meerderheid is bepaald, wordt ook een van de lege kaarten afgelegd en een nieuwe kaart van de stapel in de rij geplaatst.

Propolis is een uniek spel dat een leuke twist geeft aan worker placement en engine building op simpele, doch elegante wijze. Het kopen van gebouwen voelt een beetje aan als het populaire spel Splendor, maar met een andere manier van punten scoren (namelijk door setjes te maken), terwijl het verzamelen van grondstoffen lijkt op een worker placement. Propolis komt in een handig formaat doosje, maar bevat verraderlijk veel spel in dat kleine doosje.