Ah, daar sta je dan. Eindelijk ben je de kerker uit, je hebt het grote kwaad verslagen en het daglicht weer gezien. Je dacht dat je na je vorige afdaling in Mini Rogue inmiddels wel wist hoe ellendig een kerker kon zijn. Je had monsters gezien, vallen overleefd, schatten gevonden en waarschijnlijk ook minstens één keer jammerlijk het loodje gelegd door een vijand die op papier helemaal niet zo indrukwekkend leek, maar door ongeluk met de dobbelstenen wellicht toch de strijd won. Maar goed nieuws: dit keer hoef je niet de kerker in. Slecht nieuws: je mag de stad in en die is net zo erg, zo niet erger, dan de kerker.
Mini Rogue: The Council is een losstaande uitbreiding, of eigenlijk een zelfstandig vervolg, op Mini Rogue. Je kunt The Council dus spelen zonder het basisspel, maar wie Mini Rogue al bezit, kan beide dozen met elkaar combineren voor meer variatie, meer spelmodi en meer mogelijkheden om op spectaculaire wijze ten onder te gaan. In mijn recensie van het vorige deel schreef ik al over de compacte charme van Mini Rogue: een kleine doos met grote kerkerellende. The Council bouwt daarop voort, maar verplaatst de actie van de bekende kerker naar een duistere, ten dode opgeschreven stad. Daar heerst een corrupte regent, geholpen door zijn mysterieuze raad, terwijl jij als avonturier probeert door de willekeurig opgebouwde steegjes te trekken en uiteindelijk de King’s Remains te verslaan.
Net als in Mini Rogue draait The Council om verkennen, overleven, dobbelstenen werpen en voortdurend hopen dat het spel je net iets minder hard in je gezicht slaat dan de vorige ronde. Spelers kiezen een personage, houden hun levenspunten, ervaring, middelen en uitrusting bij via hun spelersbordje en trekken kaart na kaart door een steeds veranderend speelgebied.
Iedere kaart brengt een nieuwe ontmoeting, vijand, beloning, hindernis of keuze met zich mee. Daarbij blijft de kern van het vorige deel goed herkenbaar: je probeert je schaarse middelen slim te beheren, je personage sterker te maken, risico’s af te wegen en te bepalen of je nog één gevaarlijke kaart aankunt. Het antwoord op die laatste vraag is overigens meestal: “nee”, maar dat weerhoudt niemand ervan om toch verder te gaan. Dat is nu eenmaal de charme van een roguelike of roguelite: je ziet de ondergang aankomen, maar besluit toch om hem persoonlijk te begroeten, in de hoop de uitdaging alsnog te trotseren.
Gevechten worden nog steeds beslist met dobbelstenen, eigenschappen en de soms hartverscheurende realiteit dat statistiek iets anders is dan geluk. Je kunt nog zo goed rekenen, maar als de dobbelsteen tegenwerkt, sta je soms alsnog met lege handen.
Door ontmoetingen te overleven verzamel je ervaring en middelen waarmee je je personage kunt verbeteren. Je wordt sterker, krijgt meer opties en voelt langzaam dat je misschien, heel misschien, een kans maakt tegen de eindbaas. Dat gevoel is belangrijk, want het spel voedt zich ermee voordat het je hoop met een roestige dolk lek prikt. Uiteindelijk probeer je voldoende voorbereid bij de King’s Remains aan te komen en deze confrontatie te overleven.
The Council kan volledig op zichzelf worden gespeeld. Je hebt Mini Rogue dus niet nodig om te beginnen, al levert het basisspel wel extra variatie en spelmodi op wanneer je beide combineert. Wat als je Mini Rogue al hebt? Dan krijg je met The Council een andere setting, andere uitdagingen, nieuwe eindbazen en nieuwe personages. Een van de opvallendste toevoegingen is de mogelijkheid dat een speler als Overlord optreedt en de stad tegen de avonturier gebruikt. Daardoor krijgt het spel een directere competitieve laag: niet alleen het spel probeert je te vermoorden, maar nu ook iemand aan tafel. De kaarten en inhoud van The Council zijn ontworpen om met Mini Rogue gecombineerd te worden. Bezitters van het origineel krijgen daardoor meer variatie in kaarten, personages, confrontaties en routes.
Zonder Mini Rogue kun je The Council solo spelen of met twee spelers in een competitieve variant met de Overlord-module. Met het basisspel erbij worden coöperatieve potjes met twee of drie spelers mogelijk en competitieve potjes met meer spelers.
Voor spelers die Mini Rogue leuk vonden, lijkt The Council vooral interessant omdat het de vertrouwde kern behoudt maar deze in een andere omgeving plaatst en uitbreidt met nieuwe mogelijkheden. De spanning van kaart na kaart onthullen, middelen beheren en jezelf net iets te optimistisch richting de eindbaas slepen, blijft overeind. Tegelijkertijd zorgen de stad, de raad en de Overlord-module voor een andere smaak. Minder vochtige kelderlucht, meer politieke achterkamertjes. Al blijft de kans groot dat je aan het einde alsnog op de vloer ligt.
Nieuwe spelers kunnen The Council gebruiken als instappunt, omdat het los speelbaar is. Wie Mini Rogue al bezit, haalt nog meer uit deze doos: meer combinaties, meer kaarten, meer spelvormen en meer manieren om dood te gaan en opnieuw te beginnen.
