Review: Feya’s Swamp (999 Games)

“WHAT ARE YOU DOING IN MY SWAMP? All right, get out of here. All of you. Move it. Let’s go…” Ah, in dit moeras wonen andere groene griezels dan Shrek? Geen probleem. In Feya’s Swamp neemt iedere speler de rol aan van een koudbloedige kikker, kronkelige krokodil, schildpad of salamanderige aanverwant en gaan spelers hutjes bouwen aan eilandjes in het moeras, vissen en afgoden laten herrijzen voor de meeste “victory points”.

Achtergrond, thema & doel

In 2005 verscheen het spel Kaivai, een redelijk serieuze en grijze eurogame met een redelijk interessant mechanisme. In 2005 waren deze serieuzere bordspellen nog redelijk niche en dus verstopt voor een bepaald publiek. Meer dan 25 jaar na de release van Kaivai is de bordspellenindustrie populairder dan ooit en in 25 jaar kunnen smaken veranderen en zich verder ontwikkelen. Misschien de perfecte tijd om een spel opnieuw te vermarkten.

In Kaivai namen spelers de rol aan van vissers in het oude Polynesië. In Feya’s Swamp heeft het thema een wat meer magische wending genomen, maar draait het spel nog steeds grotendeels om vissen; je hoeft dus niet lang te hengelen naar de kern van het spel. Het spelmechanisme is daarbij gestroomlijnd en uitgebreid. In Feya’s Swamp kruip je in de huid van de leider van een clan van moerasbewoners (krokodillen, kikkers, salamanders of schildpadden) die ernaar streeft de meest welvarende in de omgeving te worden door nederzettingen te bouwen voor punten, vissen te vangen voor geld (en mogelijk punten) en tempels te bezoeken (voor punten).

Gameplay

Aan het begin van het spel zetten spelers het spelbord klaar en ontvangt elke speler een eigen spelersbordje. Op het spelersbordje staan eigenschappen en rondom het spelersbordje liggen nederzettingen die spelers tijdens het spel gaan plaatsen. Door het plaatsen van deze nederzettingen spelen de spelers ook eigenschappen en bonussen vrij. Ben je al bekend met het spel, dan bevat Feya’s Swamp ook een geavanceerde modus waarin elke clan over unieke vaardigheden beschikt, waardoor er een zekere mate van asymmetrie in het spel ontstaat. Het staat spelers vrij om eender welke modus te spelen.

In totaal gaan spelers vier rondes spelen, waarbij elke ronde uit drie fasen bestaat: de inkomstenfase, de beurtfase en de onderhoudsfase. Voor het begin van een ronde hebben spelers toegang gekregen tot een actiekaart, die bepaalt hoeveel kosten het bouwen met zich meebrengt en hoeveel plekjes ze met hun boten mogen zeilen.

Tijdens de beurtfase zetten spelers hun werkers in om verschillende acties uit te voeren die je helpen overwinningspunten te verdienen en voordelen te behalen ten opzichte van de andere spelers. De meeste acties voer je uit door eerst je boten over het moeras te verplaatsen; zonder goede routeplanning kom je al snel in troebel water terecht. Deze acties omvatten onder meer vissen, handelen met andere clans, het verkennen van verlaten tempels in Feya en het bouwen van nieuwe nederzettingen die de vaardigheden van je clan versterken en plekken opleveren om vissen te verkopen voor geld en/of punten. Voor sommige acties hoef je je niet door het moeras te verplaatsen, zoals het verbeteren van je navigatie, waardoor je bootsnelheid toeneemt, of punten verdienen door het inleveren van vissen op nederzettingen.

Sommige spelers beschikken mogelijk over meerdere werkers doordat ze neutrale axolotls kopen of meer werkers hebben vrijgespeeld tijdens het spel. Spelers hebben dus mogelijk niet evenveel beurten. Een ronde is afgelopen als alle spelers hebben gepast. Na het passen kiezen spelers een bonus en ruilen ze hun actiekaarten in voor een nieuwe kaart om de volgende ronde te gebruiken. Hierdoor heb je elke ronde een andere strategische shift. Aan het einde van vier rondes volgt een eindtelling, waarbij met name nederzettingen, meerderheden en doelkaarten een hoop punten kunnen opleveren.

Conclusie

Feya’s Swamp biedt een interessante gameplaymechaniek en structuur. Simpele acties, gestroomlijnd door het moeras, maar met voldoende interessante keuzes en richtingen. Het spel blijft daardoor lekker drijven zonder ooit echt een modderige bedoening te worden. Vooral het feit dat je aan het einde van de ronde je actiekaart moet inleveren en een bonus moet kiezen, kan ertoe leiden dat je een andere koers moet varen.