Het strand ligt bezaaid met zooi (bezooid?). Voor de huisloze heremietkrabbetjes is al dat afval geen troep, maar een kans op een beter leven. Mede dankzij de moeilijke huizenmarkt verandert een papieren bekertje, plastic kopje, blikje of ramenbakje al snel in een villa met zeezicht. Bouw uit die zooi de beste huisjes voor jouw krabben en octopussen, scoor de meeste punten en laat je medespelers vooral lekker in de zooi zitten. Schei toch uit, man! Cut the crap! Ik bedoel: Cup the Crab!
Cup the Crab draait simpelweg om het pakken van stapels kaarten in de hoop de meeste punten te scoren. Spelers voegen kaarten toe aan de drie puntenstapels. Op de juiste momenten moeten spelers hun krabben of octopussen spelen om een puntenstapel te claimen, maar mogelijk grist een andere speler een stapel kaarten weg onder de neus van de andere spelers. De titel van het spel (Cup the Crab) heeft net als het spel meerdere lagen. Spelers proberen namelijk het kaf van het koren te scheiden door de beste punten te pakken en de zooi te laten liggen. Spelers proberen elkaar er ook bij te naaien door op de juiste momenten puntenstapels te blokkeren of te pakken. Ook het thema draait om zooi en is wellicht een aanklacht dat we allemaal eens onze zooi van het strand moeten rapen.
Aan het begin van het spel ontvangt iedere speler een stapel kaarten. Elke speler begint het spel met een aantal willekeurige Cup-kaarten, drie Krab-kaarten, twee Octopus-kaarten en twee Fles-kaarten. Aan het begin van elke ronde kiezen de spelers uit deze selectie drie kaarten om tijdens deze ronde te spelen.
Gedurende de zeven rondes moet je je kaartkeuzes zorgvuldig plannen, want spelers gaan samen Cup-kaarten spelen op de drie verschillende stapels en proberen deze te pakken. Door een krab te spelen, mag je een stapel toe-eigenen. Met een fles blokkeer je een stapel, maar met een octopus kun je een geblokkeerde stapel stelen. Aan het einde van zeven rondes wint de speler die tijdens het spel de meeste punten heeft verzameld.
Cup the Crab is makkelijk uit te leggen en snel te spelen, maar onder die eenvoudige schaal schuilt verrassend veel bluf, timing en paranoia. Het thema geeft het kaartspel een heerlijk eigen randje en maakt het spelverloop meteen intuïtief: zien wat bruikbaar is, de rest laten liggen en hopen dat niemand jouw perfecte stapeltje uit de prullenbak vist. Door de korte rondes denk je al snel: nog een potje? Voor je het weet zit je tot over je scharen in de zooi.
