Fleur je leven op fleurig en floraal vorstendom vol bloemen, boeketten en verschillende kasten en standen. In Bloom Kingdom bouwen spelers namelijk gezamenlijk aan een kleurrijk koninkrijk vol koningen, koninginnen, ridders, boeren, tovenaars, draken, eenhoorns, waarzeggers, edelen en narren. In drie rondes spelen spelers kaarten in een vorstendom en houden ze kaarten over om punten te scoren op basis van dit vorstendom. Bloei jij op in het hiërarchische Bloom Kingdom?
Iedere ronde krijgt iedereen een hand kaarten. Elke beurt kiest iedere speler tegelijk één kaart uit zijn hand, legt die gedekt klaar en daarna worden alle gekozen kaarten tegelijkertijd onthuld. Die kaarten worden vervolgens in een gezamenlijke koninkrijk op tafel geplaatst, waarbij ieder personage zijn eigen kolom krijgt. Op de nar na, want de nar fungeert als een soort joker en sluit zijn bij een andere groep/kast in het koninkrijk.
Een ronde is afgelopen als iedere speler nog maar tweehandkaarten heeft en op basis van deze twee kaarten wordt gescoord. Dat klinkt in eerste oogopslag best simpel, maar dat is makkelijker gezegd dan gedaan, want iedere kaart scoort op eigen wijze en sommige kaarten hebben ook een direct effect als ze worden geplaatst. Voor wat betreft het scoren verdien je met sommige kaarten punten afhankelijk van hoeveel kaarten er in het koninkrijk liggen. Zo scoor je met een draak in hand punten voor elke draak die in het koninkrijk ligt. Stel je wilt scoren met draken, moet je ook zorgen dat er draken worden gespeeld, maar je wilt de draak ook bewaren om te scoren.
Bloom Kingdom is hierdoor soms best een breinbreker. Hoe meer kaarten van een bepaald personage in het koninkrijk liggen, hoe waardevoller dat personage meestal wordt, maar vaak scoor je enkel voor combinaties aan kaarten. De kaarten die je speelt, ben je dus kwijt voor je eigen puntentelling. Je wilt dus eigenlijk dat andere spelers precies de kaarten spelen die jouw overgebleven kaarten waardevol maken. Hierdoor bevat Bloom Kingdom een hoop anticipatie, paranoïde en bluf. Eigenlijk helemaal niet zo fleurig, maar eerder een middeleeuws steekspel.
Zoals ik al aangaf hebben sommige kaarten directe effecten zodra ze worden toegevoegd aan het koninkrijk. Door die effecten te benutten kunnen spelers kaarten verwijderen, verplaatsen, informatie inwinnen of op een andere manier het bloembed omspitten voor hun eigen overwinning of nog beter: het verlies van andere spelers. Je probeert tijdens iedere ronde te gokken op welke wijze spelers gaan scoren en dat wil je natuurlijk voorkomen terwijl je zelf wel punten scoort.
Een ronde eindigt zodra iedereen nog maar twee kaarten in handen heeft. Die twee kaarten leveren punten op per ronde zoals eerder beschreven. Na de puntentelling krijgen spelers een nieuwe hand en begint de volgende ronde, maar de kaarten in het koninkrijk blijven liggen. Het koninkrijk groeit dus ronde na ronde verder, net als de mogelijkheden om meer punten te scoren of om te ontdekken dat je florale meesterplan vooral compost is geworden.
Na drie rondes wint de speler met de meeste punten. Bloom Kingdom draait daarmee om handmanagement, timing en het lezen van de tafel. Je moet steeds kiezen tussen kaarten spelen om een personage waardevoller te maken, of juist kaarten achterhouden omdat je hoopt dat iemand anders dat werk voor je doet. Het resultaat is een vlot kaartspel waarin iedereen aan hetzelfde koninkrijk bouwt, maar niemand helemaal hetzelfde plan heeft. Hoewel je jouw strategie als een delicaat zaadje zorgvuldig wilt planten kan een tegenstander gaan wroeten en komt niks tot bloei.
