Tja, de titel van deze blog zegt uiteraard al meer genoeg. De Nederlandse uitgever Tucker’s Fun Factory brengt de afgelopen tijd een meervoud aan strontspellen uit. Of beter gezegd: ze poepen het ene na het andere schijtspel uit. Drek aan de lopende band. Er lijkt wel een luchtje aan te zitten, alsof, tja… alsof shit sells tegenwoordig. Oh… kak. Volgens mij geef ik jullie verkeerde indruk. Jullie – als trouwe lezers die weten dat wij altijd zeer serieus zijn en nergens schijt aan hebben – dachten natuurlijk dat ik spellen beledig door ze op deze smerige wijze te omschrijven als “slecht”. Dat is zeker niet mijn bedoeling, Tucker’s Fun Factory heeft namelijk de afgelopen tijd drie spellen gedrukt met een warm, bruin en stinkend thema. Ik heb het natuurlijk over de kaartspellen voor de vunzige families: Grollen met Drollen, Smakken of Kakken en Joepie de Poepie.
Naast de titels met vlijtig (schijtig?) gebruik van binnenrijm biedt het thema van deze spellen een grote boodschap met diepere lading. In deze spellen staat poep namelijk centraal. Niet zomaar poep, kattenpoep, hondenpoep, paardenpoep, varkenspoep en allerlei andere uitwerpselen komen voorbij. Laat jij jouw medespelers een poepie ruiken in deze poepspellen?
Grollen met Drollen
In het eerste spel staat uiteraard poep centraal, maar in dit geval staat pech met poep centraal. Misschien ken je de Engelse uitdrukking “when shit hits the fan” of vrij vertaalt: een situatie waarbij stront aan de knikker is. Iedereen heeft wel een slechte ervaring met kak. Of je nou in de hondenpoep gaat staan, een nummer twee moet doen op het vliegveld, een treinstation en de WC-hokjes al 15 minuten bezet zijn (wat doen ze daarbinnen allemaal?) of je hebt iets verkeerd genuttigd. In Grollen met Drollen proberen spelers als eerste hun kaarten weg te spelen, maar moeten ze oppassen voor de poep die andere spelers uithalen, want voor je het weet is er stront aan de knikker. Grollen met Drollen is bedacht en geïllustreerd door Studio Sander.
Iedere speler ontvangt een handjevol kaarten en op tafel worden er een paar gesloten kaarten geplaatst (waaronder een enkel kattenkaard). Spelers moeten als eerste hun kaarten wegspelen. Als een speler een lege hand heeft, is het spelletje teneinde, en ontvangen de overige spelers minpunten voor hun overgebleven handkaarten (behalve de kat die pluspunten oplevert).
Er zijn meerdere soorten kaarten. Reguliere kaarten (met honden in kleuren en bepaalde waardes) kunnen op de reguliere aflegstapel worden gespeeld. Je kan kaart van dezelfde waarde of kleur afleggen. Je kan ook twee hondenkaarten afleggen door een som te maken van de twee gespeelde kaarten en de kaart op de aflegstapel. In andere woorden: met twee kaarten moet je som komen maken waarbij de derde kaart de uitkomst biedt.
Naast de hondenkaarten zijn er ook poepkaarten en actiekaarten. Met de poepkaarten kun je andere spelers pesten. Spelers die stront ontvangen krijgen vaak extra kaarten. Er zijn ook kaarten om mee te verdedigen. Daarnaast zijn er ook andere actiekaarten, om het spel te beïnvloeden. Neem bijvoorbeeld de kaart waarbij een speler in de kak stapt. Als je een speler deze kaart “cadeau” doet, moet ie een van de gesloten kaarten op tafel opendraaien en een aantal kaarten trekken gelijk aan de aangegeven waarde. Wat een kakzooi.
Grollen met Drollen is een klassiek pestspelletje. Spelers leggen kaarten af en spelen actiekaarten om elkaar te pesten en te zorgen dat spelers (weer) meer kaarten op hand krijgen. Bekend terrein voor de meesten, maar dus op het thema na verder niet al te bijzonder vernieuwend qua gameplay. Het spel bevat wat actiekaarten die ook een blufelement introduceren zoals de strontvlieg, om naast het pesten ook tegen elkaar te liegen. Gooi met stront, maar probeer zelf niet in de kak te stappen.
Smakken of Kakken
Een Nederlandse spellenmaker vertelde me ooit dat de beste titels van een spel beschrijvend moeten zijn voor de gameplay. Neem bijvoorbeeld Take 5, zodra de zesde kaart in rij verschijnt, moeten spelers 5 eerder gespeelde kaarten nemen. Ook Smakken of Kakken heeft, contrary to popular belief, een beschrijvende titel. Spelers gaan een hond en kat voeren of uitlaten – en vervolgens iets met kots en poep!
Net als in Grollen met Drollen proberen spelers zo snel mogelijk hun kaarten weg te spelen. Op tafel worden tijdens het spel twee stapels gevuld. Een stapel met hondenkaarten en een stapel met kattenkaarten. Spelers gaan de stapels voeren, maar het buikje van de beestje kan niet onbeperkt gevuld worden en soms moeten de beestje dan ook een beetje ontlast worden.
Er mogen maximaal drie porties voer “in” een beestje aanwezig zijn. Spelers kunnen ook kaarten spelen om aan te duiden hoeveel eten er precies aanwezig is in een stapel. De eerste twist: alle kaarten blijven op een stapel liggen, dus je kan proberen te bluffen en een kaart spelen, terwijl de buik van het beestje al overval of juist leeg is. Andere spelers kunnen blaffen of miauwen om jouw fout te openbaren. De stapel wordt nu nageteld en de onjuiste speler wordt afgestraft.
De tweede twist: er zijn twee stapels: honden en katten, maar de kaarten zijn dubbelzijdig: een zijde bevat hondenkaarten en de andere zijde kattenkaarten. De twee aflegstapels zijn nooit tegelijkertijd actief en er kan een kaart worden gespeeld om een stapel te laten “slapen”. Spelers draaien nu al hun handkaarten om en spelen verder met het andere dier.
Smakken of Kakken bevat een intuïtief en vernieuwend spelmechanisme wat ik nog niet eerder heb gezien. Doordat de aflegstapels steeds omvangrijker worden en omdat er tijdens het spel steeds van kaarten wordt gewisseld, schij(n)t het lastig om bij te houden hoeveel eten aanwezig is een stapel, waardoor een goed geheugen en een stalen gezicht (om te bluffen) essentieel zijn.
Joepie de Poepie
We zijn alweer bij het laatste poepspel aangekomen. Joepie de Poepie! Nee… Dat is de titel van het spel! Weten jullie al waar dit spelletje om draait? Als jij plas zei, had je het fout. Dit spel gaat verrassend genoeg over… poep. Kak zag je niet aankomen hè!
Wederom spelen dieren een belangrijke rol, maar ditmaal stelen de boerderijdieren de hoofdrol. In het spel proberen spelers setjes poep te verzamelen. Niet omdat ze een poepfetisj hebben, maar omdat ze hun land willen bemesten. Verzamel jij alle drolletjes van de schetige diertjes, dan win jij dit kaartspelletje en mag je terecht de titel uitschreeuwen.
Het spel bevat naast de poepkaarten (die open op tafel liggen) ook een stapel met dieren, eten, drinken en actiekaarten. Spelers mogen drollen pakken en voor zich plaatsen als ze een combinatie van drie kaarten (het relevante dier, eten en drinken) kunnen maken. Met de actiekaarten kunnen spelers drollen stelen, weggooien en verplaatsen.
Joepie de Poepie is een kaartspelletje dit geschikt is voor de jongere spelers en bevat geestige illustraties die niet zouden misstaan in een drollerig prentenboek. Wie heeft er op mijn erf gekakt?
